Senin yeşil gözlerini sevene inat değil nefretim. Yeşil gözden nefret ederim. 

O yüzden gözlerinin renginin mavi olduğuna inat ediyorum bu kadar.

Beklenen

Başkasının sahip olmak istediği şeylere onlardan önce sahip olmanın verdiği utanç verici ve bir o kadar da saçma ezikliği kaç defa yaşadım bilmiyorum. "Duygularını oldukça yoğun ve bir o kadar da içinde gizlice yaşayan insanlar"ın soyundan gelmekti benim lanetim de. Bu yüzden diğerlerinin kaybettiklerine üzüldükten pek bir kısa süre sonra unuttukları o "kayıp"larını ben kazandığım için içten içe cezalandırmaya çalışırım kendimi. İçimdeki benle kavga ederek. Ona bu kazancın aslında haksız olduğunu haykırırım. 

Hayır haykırmam aslında. Çünkü insan içten içe ezikliğini yaşarken suç işleyen öbür benliğine bile bağıramayacak kadar eziktir.

Her neyse, ben, gene başkasının sahip olmak istediği bir şeye sahip oldum ondan önce. Onun elinden almışım meğerse o çok istediği şeyi. Söyleyemiyorum bile ne olduğunu. 

Ama pişman değilim. Bu sefer çok bekledim "o"nun için. 

Ve "o"nu sonsuza dek hak ettim.