Böcek

Böcekleri sevmez. Fazla hareketliler, kıpır kıpır, hemen kaçıverirler üstlerine nişan alınmış terliklerin altından. Kıl gibi incecik bacakları tiksindirir varlıklarından. Hele o antenleri... Duvarın kenarında alelacele giden böceği izledi, sanki devlet dairesine yetişecek de. Kimse de dememiş mi ona bugünün pazar olduğunu? Terliğini çıkardı, nefesini tuttu. Bir iki üç. Böcek ters döndü, kısa bir çırpınıştan sonra hareket etmez oldu bacakları. Pis bacakları. İki dakika sonra kalkmış ayağa. Kaçmaya çalışıyor. Bir daha vurdu terlikle. Bir kesin sert vuruş gümledi böceğin sırtında. Yine kıpırdamıyordu. Önünde duran saksının içine düşmüş bir çiçeği aldı, pembe bir çiçek. Çiçekle iteledi küçük cesedi gene duvarın kenarına. Hâlâ kıpırdamıyordu, üstelik birkaç karınca toplanmıştı başında. Karıncalar çoğaldı, hadi el birliğiyle taşıyın merhumu yuvanıza. kışın sayemde birilerinin karnı doyacak, diye düşündü. Böceği düşündü. Bir gün bütün böcekler toplanıp intikam alırlar mıydı ondan? 

Ayağı kaşındı. Böcek mi?